Drie maanden lang focussen we ons op onderwerpen als voeding, sport en lichaamsverzorging. Want dit kwartaal staat bij ProudBreast in het teken van HEALTH. Samen met onze Jacobien en Jelly gingen we in gesprek over hun mental health. Want hoe zit dat na borstkanker? Ga je op dezelfde voet verder of ga je anders tegen dingen aankijken? We nemen je graag mee in ons gesprek met deze twee krachtige vrouwen die na hun ziekte het roer helemaal omgooiden.

Tekst: Willy van EssenFoto: Marleen Sahetapy

Jacobien: “Ik heb me tijdens en na mijn ziekteproces vooral gericht op mijn innerlijk in plaats van mijn uiterlijk. Ik ben dus niet echt anders gaan sporten of eten. Maar daarentegen wel heel anders over mijn leven gaan denken. En bewust andere keuzes gaan maken. Er ontstonden vragen als: ‘Hoe wil ik mijn leven vanaf nu verder invullen? Hoe ga ik het inrichten?’ Daarin heb ik echt een hele verandering doorgemaakt.”

Jelly: “Ja, tijdens zo’n proces ontdek je vooral welke shit er nog moet worden opgeruimd. Je hele verleden komt voorbij. Onopgeloste zaken komen aan het licht. Mijn jeugd kwam daarbij ook aan bod. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 14 was. Daardoor was ik vroeg volwassen en had ik een pubertijd – waarin ruimte was om mezelf te vormen – gemist. Voor ik het wist was ik afgestudeerd en had ik een goede baan. Maar toen ik ziek werd besefte ik me dat ik me altijd had aangepast. Ik was altijd het rustige ideale kind geweest, zonder echt ruimte voor mezelf te nemen. Dus toen ik weer beter was dacht ik: ‘Nu is het mijn tijd. Ik ga nu de bloemetjes buiten zetten.’ Ik moest nog uitvinden wie ik echt was en wat ik echt wilde in mijn leven. Ik ben blij en dankbaar dat ik dat alsnog heb kunnen doen. Je kunt boos blijven om wat er is gebeurd, maar je kunt ook kiezen om ermee aan de slag te gaan. Geloof mij; vergeven kom je verder mee dan boos blijven. Ik geloof bovendien dat niemand je bewust kwetst. Ook mijn ouders hebben gedaan wat zij dachten dat goed was. Meditatie heeft mij geholpen om terug in mijn hart te komen.”

Jacobien: “Je gaat alles sowieso door een andere bril zien. Kunt opeens beter relativeren. Onderscheiden wat echt belangrijk is en wat niet. En daardoor ook filteren waarover je je wel druk moet maken en waarover niet.”

Jelly: “Heb jij ook afstand gedaan van bepaalde vriendschappen? Ik ben namelijk wel wat vrienden kwijtgeraakt. Maar tegelijkertijd heb ik tijdens mijn ziekteproces nieuwe vriendschappen opgedaan. Dat zijn vriendschappen voor het leven. De vrienden die ik vroeger had, waren gebaseerd op mijn oude ‘ik’. Ik was toen gefocust op mijn uiterlijk: ik droeg een masker. Leefde niet vanuit mijn hart. Meer vanuit een stukje ego. Uiteindelijk ben ik al die vriendschappen kwijtgeraakt. Natuurlijk is dat jammer, maar toch voel ik me nu beter. Ik wil mezelf kunnen zijn en soms ook even stom mogen zijn. Conflicten moeten kunnen, ik vind het belangrijk om gelijkwaardigheid te voelen. In mijn oude vriendschappen voelde ik dat niet zo, ook omdat ik toen nog niet mezelf durfde te zijn.”

Jacobien: “Klopt. Tijdens zo’n proces als borstkanker ga je alles opeens anders zien. Ik heb ook keuzes gemaakt in mijn vriendschappen. Ik heb gekeken van welke vrienden ik geen energie meer kreeg, en welke vriendschappen ik eigenlijk aanhield omdat het er nu eenmaal was. Ik heb besloten om daar geen energie meer in te steken. Want eigenlijk verstaan we elkaar niet meer. Het moet goed voelen, je moet elkaar begrijpen, elkaar verstaan en naar elkaar kunnen luisteren. En er onvoorwaardelijk voor elkaar zijn. Vriendschap moet echt van twee kanten komen. Lotgenoten heb ik overigens niet in mijn vriendenkring, daar heb ik eigenlijk nooit zo’n behoefte aan gehad.”

ProudBreast: “Je zou dus wel kunnen zeggen dat het ziek zijn jullie mentaal sterker heeft gemaakt? En dat jullie daardoor nu ook anders naar jezelf en je omgeving kijken?”

Jelly: “Ja absoluut. Je gaat mentaal echt een proces met jezelf aan: je gaat je leven met een andere bril op bekijken. Je legt echt alles onder de loep. En daarbij ga je heel bewust andere keuzes maken. Waar word je gelukkig van en waarvan niet. Waar ga je mee stoppen en waar ga je mee door. Of je zoekt zelfs een hele nieuwe invulling van je leven; nieuwe (andere) mensen om je heen (die beter bij je nieuwe ik passen) en meer focus op je passie in plaats van werk. Zowel ik als Jacobien hebben het roer qua werk totaal omgegooid. Wij doen nu allebei iets heel anders (Jelly is energetisch therapeut, Jacobien is lifecoach, red.), werk wat meer bij ons past, werk wat niet als werk voelt maar als hobby, werk waar we écht gelukkig van worden. Je beseft opeens veel meer dat je NU leeft, dus die tijd moet je niet verspillen aan dingen die je niet blij maken.”

In de volgende blog (over 2 weken) gaan we samen met Jacobien en Jelly in gesprek over voeding. Stay tuned!