En eindelijk was ie daar….de Qup!

Natuurlijk had ik hem al gezien, d.w.z. het prototype. Die zit sinds de fotoshoot in een bh genaaid en draag ik dagelijks. Maar natuurlijk had ik me, als enthousiaste gegadigde van het eerste uur, vóór die shoot al ingeschreven om één van eerste Qups te mogen ontvangen zodra de Qup officieel verkrijgbaar was. Dus gek genoeg, hoewel ik al een voorloper heb, keek ik toch reikhalzend uit naar de eerste “echte” officiële Qup. En met mij 50 andere lotgenoten….

De dagen aftellen…..En als je op iets wacht…duurt het des te langer…

Berichten op Facebook hield ik nauwlettend in de gaten. En ja hoor, daar was een bericht. Zouden ze al in productie komen? Het bleek een super leuk filmpje van Suzanne in de fabriek in Duitsland. Ze weten de spanning wel op te voeren, want ik zag een recht in de camera glimlachende mijnheer bijna zijn vingers in de Qup machine mee laten walsen ( ja, echt waar, check het filmpje maar op www.qups.nl ) Suzanne stond er natuurlijk supertrots en stralend bij en liet het schuim zien waar de Qup van wordt gemaakt. Met nóg weer een verbeterde versie van het materiaal. Zo eenvoudig eigenlijk en toch zo geniaal! En dan wordt in Nederland een mooi hoesje omheen genaaid en klaar is de Qup.

En zo geschiedde, want kort daarop kreeg ik een bericht dat “mijn” Qup eraan zat te komen met de vraag welke voorkeur ik had. Welke kleur, voor in een witte of zwarte BH, met motiefje, of ondoorschijnend. Ik koos voor de variant van de ondoorschijnende want hoe onopvallender des te beter dacht ik. Die kan altijd. En toen weer even wachten natuurlijk want alle eisen en wensen werden geïnventariseerd. Tussendoor, om de tijd te doden, kregen we nog een filmpje waarin Suzanne duidelijk voordeed hoe je de Qup in je bh kan naaien. Een klusje van niets en met de tips van Suzanne leek het appeltje eitje. “Laat die Qup maar komen”, dacht ik vol ongeduld. En nog geen 2 weken later, al voelde dat langer, kwam het mailtje dat de Qups nu aangekomen waren. De eerste dames konden hun Qup verwachten!  Keuze: op bepaalde tijden (vrijdag 12-15 uur) naar kantoor in Deventer komen, behalve supergezellig natuurlijk ook om geholpen te worden, maar ik koos voor thuis laten bezorgen. Natuurlijk kunnen Suzanne en Clary niet alles in een keer verpakken en verzenden, en ik zat bij de derde en laatste batch. Dus toen de eerste blije reacties in de Facebookgroep verschenen, steeg mijn ongeduld.

“Ik keek het Post.nl busje zo ongeveer de straat in….”

“Laat die Qup maar komen”, dacht ik vol ongeduld. En nog geen 2 weken later, al voelde dat langer, kwam het mailtje dat de Qups nu aangekomen waren. De eerste dames konden hun Qup verwachten!  Keuze: op bepaalde tijden (vrijdag 12-15 uur) naar kantoor in Deventer komen, behalve supergezellig natuurlijk ook om geholpen te worden, maar ik koos voor thuis laten bezorgen. Natuurlijk kunnen Suzanne en Clary niet alles in een keer verpakken en verzenden, en ik zat bij de derde en laatste batch. Dus toen de eerste blije reacties in de Facebookgroep verschenen, steeg mijn ongeduld.

En toen….op dinsdag, kwam mijn pakket.
Ik maakte het open en wat zag het er allemaal verzorgd uit! Een kaart met daarop: “Eindelijk tijd voor een welverdiende glimlach op je borst”. “Ja”, dacht ik…”dat klopt echt”.  En even flitste het afgelopen ellendige jaar door mijn hoofd. Wat was er veel gebeurd. In een soort rollercoaster doorsta je alles. Diagnose, scans, uitslagen, chemo, operatie, bestraling…en dan nu sta ik met een pakje in mn hand, dat me weer doet glimlachen. Hoop geeft op een vrouwelijker leven. De inhoud zorgt ervoor dat ik niet iedere keer een vulling goed hoef te schuiven, waardoor ik steeds geconfronteerd wordt met een gemis. Ik kan er één in mn badpak naaien, in mn favoriete bh’s en zonder nadenken aandoen en hup weer op pad.  Geen geworstel met dat zware siliconending om hem recht op de plek te krijgen. of s’ avonds de zware boem als ik mn bh uitgooi ( ja, ik doe dat meestal zonder na te denken, haakjes los en slinger hem op de stoel of dressboy en denk dan, boem, oeps.. te laat…doe toch voorzichtiger!) . Natuurlijk ben ik ook blij met die siliconen prothese, voor als ik ga sporten of de beweging belangrijk vind. Maar de afgelopen weken merkte ik al dat ik stiekem steeds voor de ‘pre’ – Qup koos, ook als was het een prototype, ik vind het zoveel fijner. luchtiger. Zachter. En weer keuze uit leuke bh’s….

“Je voelt hem niet, maar is er wel. Net als je eigen borst….”

En daar lag hij dan. Mijn eerste eigen Qup in mooie verpakking. In de bijgesloten kaart stond een handgeschreven lieve boodschap van Clary en Suzanne met een link naar een filmpje, waarin Suzanne ons  toesprak en tips gaf. En vooral om feedback vroeg. want ze wil de Qup altijd verbeteren. Om nog meer vrouwen blij te maken. Dus ik ging gelijk aan de slag. Ik koos een kleur garen uit van het bijgeleverde naaisetje. Aan alles, écht alles, was gedacht. Chapeau! Zelfs de naainaald en spelden zaten in het setje. Nog even het filmpje van Suzanne bekijken en in een paar minuten zat mijn Qup op de goede plek. Ik trok mijn gevulde (lekker lichte) bh aan en keek in de spiegel. Wow! Mooi!

Onmiddellijk voel ik een soort hebberigheid opkomen…

Wanneer kan ik er weer één bestellen? Voor in mijn badpak, mijn andere bh, en voor in mijn nachthemdje met voorgevormde cups , want ook die is dan gelijk mooi gevuld. Ik wil, maar beheers me. Gun eerst de andere wachtende lotgenoten hun Qup. Maar dames, voer die productie wat mij betreft maar gauw op. In de zomer wil ik lekker zonder na te denken, alles kunnen dragen met een mooie symmetrische voorgevel die ik niet voel, die niet zweet en bij me hoort. Ik glimlach en denk stiekem tegelijk aan de leus van L’Oreal: ’omdat je het waard bent’.
En zo is het!

Dora van der Meyden (51 jaar) is een alleenstaande moeder van 3 kinderen. Ze heeft in 2018 de diagnose borstkanker gekregen en doorliep het volledige traject van chemo, amputatie en bestraling. Ze staat vol in het leven en pakt haar werk weer op. Ze is gek op paardrijden, bergwandelen en hockey.